Genetyczne markery alkoholizmu

W międzynarodowym badaniu naukowcy z Mayo Clinic (USA) i współpracownicy zidentyfikowali genetyczne markery, które pomogą przy identyfikacji osób mogących skorzystać z leczenia uzależnień z wykorzystaniem akamprozatu. Lek ten jest powszechnie stosowany do pomocy pacjentom podczas odwyku. Odkrycia opublikowane w czasopiśmie Translational Psychiatry pokazują, że pacjenci mający odpowiednie warianty genetyczne mają dłuższe okresy abstynencji w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia akamprozatem.

Genetyczne markery alkoholizmu

Rys.1 Wzór strukturalny akamprozatu

Naukowcy Mayo badali związek między zmiennością genów, a długością okresu trzeźwości u osób uzależnionych od alkoholu podczas leczenie w programach środowiskowych. Stwierdzili oni, że gdy inne czynniki w tym środowiskowe i fizjologiczne zostały rozważone, pacjenci ze wspólnym allelem genetycznego wariantu RS2058878 położonego w genie GRIN2B byli trzeźwi więcej dni, niż pacjenci z innym wariantem. Odkrycie to zostało powtórzone na próbie pacjentów uzależnionych od alkoholu i leczonych akamprozatem w badaniu przeprowadzonym przez współpracowników z Niemiec.

„To połączone odkrycie jest pierwszym krokiem w rozwoju farmakogenetycznego testu pozwalającego lekarzom na wybór odpowiedniego leczenia dla poszczególnych podgrup pacjentów uzależnionych od alkoholu” twierdzi Victor Karpyak (Mayo Clinic) autor artykułu [1]. „Wierzymy, że zindywidualizowany dobór leczenia wyeliminuje potrzebę podejścia prób i błędów oraz poprawi skuteczność leczenia u pacjentów z zaburzeniami spowodowanymi piciem alkoholu”.

Odkrycie Mayo dostarcza dowodów sugerujących ważną rolę receptorów N-metylo-D-asparaginianu (NMDA) w efektach terapii akamprozatem. Naukowcy twierdzą, że potrzebne są dalsze badania, aby określić potencjalne znaczenie zidentyfikowanych wariantów genetycznych, a także molekularne i fizjologiczne mechanizmy odpowiedzialne za takie działanie”.

  1. Translational Psychiatry http://www.nature.com/tp/journal/v4/n10/full/tp2014103a.html
  2. http://www.sciencedaily.com/releases/2014/11/141104131141.htm

Opracował: Łukasz Kurach

Korekta: Maciej Bielak-Wolanin

Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*