Jak wykryć materiały wybuchowe ukryte w odzieży?

Naukowcy zastosowali spektroskopię w bliskiej podczerwieni (NIR, z ang. Near Infrared Spectroscopy) do wykrywania niebezpiecznych substancji chemicznych ukrytych w odzieży i / lub niemetalicznych opakowaniach. Światło w bliskiej podczerwieni jest niewidoczne gołym okiem dzięki czemu możliwe jest niezauważalne, zdalne wykrywanie azotanu amonu ukrytego za warstwami różnych materiałów, między innymi w punktach kontrolnych na lotniskach.

explosive-98646_1280

Naukowcy przyznają, że zastosowanie promieniowania z zakresu długości fal bliskiej podczerwieni jest tańsze, niż obecnie stosowane rozwiązania wykorzystujące promieniowanie X oraz bezpieczniejsze dla człowieka ze względu na jego niejonizujący charakter.

W celu ukazania możliwości zastosowania spektroskopii NIR do skanowania tłumu w poszukiwaniu wybuchowych związków, grupa naukowców kierowała wiązkę światła na próbkę zawierającą azotan amonu ukryty za warstwą materiału odzieży umieszczoną w szklanym pojemniku. Światło przechodzące przez materiał trafiało na próbkę, po czym ulegało odbiciu od jej powierzchni i z powrotem (przechodząc przez warstwę odzieży) docierało do detektora.

Poprzez porównanie intensywności światła rozproszonego przez materiał z tym pochodzącym od ukrytej próbki, opracowano tzw. „odcisk palca” dla substancji chemicznych. Naukowcy liczą, że w wyniku zastosowania metod statystycznych możliwe będzie automatyczne rozpoznanie „odcisków palców” w trakcie procesu skanowania.

Obecnie zespół badawczy pracuje nad eliminacją wpływu otoczenia, warstw odzieży i innych czynników mogących utrudniać analizę NIR pod kątem obecności substancji wybuchowych. Dotychczas zostały przeprowadzone badania sprawdzające wpływ rodzaju materiału, a nawet jego koloru na wynik analizy. Możliwe, że w przyszłości prezentowane rozwiązanie będzie uzupełniało pracę kamer CCTV, informując służby bezpieczeństwa o podejrzeniu posiadania zakazanych substancji (na podstawie przeprowadzonych analiz spektroskopowych) oraz wizerunku podejrzanego.

  1. Céline M. Canal, Aamer Saleem, Roger J. Green and David A. Hutchins,  Methods, 2011, 3, 84
  2. http://www.rsc.org/Publishing/ChemTech/Volume/2010/12/detecting_explosives.asp

Opracowała: Ilona Sadok

Korekta: Maciej Bielak-Wolanin

Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*