Pigment skóry chroni przed szkodliwym promieniowaniem UV

Naukowcy z Uniwersytetu w Lund w Szwecji i innych instytucji dowiedli, w jaki sposób pigmentowi skóry udaje się chronić ciało przed niebezpiecznym promieniowaniem UV.  Dochodzi do tego w wyniku przekształcenia promieniowania UV w ciepło przez szybko zachodzącą reakcję chemiczną, w wyniku której protony są „wystrzeliwane” z pigmentu.

750px-Celestia_sun

Rys.1 Słońce- źródło promieniowania UV

W nowym badaniu, zespół z Uniwersytetu w Lund współpracujący z zespołami z Francji i Włoch, badał pigment w skórze i jego elementy składowe.  Pigment zarówno skóry, jak i włosów zawiera dwa typy melaniny: eumelaninę i feomelaninę. Eumelanina odpowiada za opaleniznę i kolory włosów: brązowy i czarny. Natomiast zasługą wysokiego poziomu feomelaniny jest ruda barwa włosów i blada karnacja.

Profesor Villy Sundström razem ze swoim zespołem dowiodł, że eumelanina z wysoką skutecznością przekształca szkodliwe promieniowanie UV na ciepło. Reakcja chemiczna zaś zachodzi bardzo szybko, w mniej niż tysięczną jednej miliardowej sekundy.

Reakcja polega na tym, że jon wodoru jest „wyrzucany” z pigmentu i w tym samym czasie światło UV dociera do niego. Jest to zatem przekształcenie niebezpiecznej energii promieniowania UV w nieszkodliwe ciepło.

Eumelanina jest uważana za pigment, który chroni przed promieniowaniem UV, natomiast feomelanina miałaby powodować raka skóry. Wyjaśniałoby to, dlaczego ludzie z rudymi włosami są bardziej narażeni na rozwój czerniaka złośliwego. Naukowcy jednak nie byli wcześniej świadomi, jakie reakcje powoduje promieniowanie UV w pigmencie. Istnieją także braki w wiedzy o procesach zachodzących w samym pigmencie, prowadzące do ochrony przed rozwojem raka.

Profesor Villy Sundström uważa, że przez zrozumienie, jak ciało naturalnie chroni się przed promieniowaniem UV, można by opracować, oparte na tych zasadach, skuteczniejsze środki ochrony przeciwsłonecznej. Dałoby to lepszą ochronę przed nowotworem skóry.

Głównym problemem jest to, żeby znaleźć metodę leczenia i substancję zastępującą naturalny pigment dla osób, których organizm produkuje wadliwą eumelaninę. Jest ona bowiem złożona z dwóch podobnych elementów, ale tylko jeden z nich wywołuje efekt ochronny. Między tymi składnikami istnieje bardzo mała różnica w budowie. Wiedza uzyskana z badań nad eumelaniną może być ważna w rozwoju badań nad produktami ochrony przeciwsłonecznej.

  1. Alice Corani, Annemarie Huijser, Thomas Gustavsson, Dimitra Markovitsi, Per-Åke Malmqvist, Alessandro Pezzella, Marco d’Ischia, Villy Sundström.Superior Photoprotective Motifs and Mechanisms in Eumelanins Uncovered. Journal of the American Chemical Society, 2014; 136 (33): 11626 DOI: 1021/ja501499q
  2. http://www.sciencedaily.com/releases/2014/09/140926085818.htm

Opracowała: Angelika Chudzik

Korekta: Magdalena Senderowska

Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*