Plaster przyszłości

Inżynierowie opracowali nowy lepki, elastyczny, żelowy materiał, do którego można przyczepić mierniki temperatury, diody LED, czy inne elektroniczne urządzenia. Nazwany przez odkrywców „plastrem przyszłości” materiał może być stosowany do kontrolowanego uwalniania leków. Do jego powierzchni można przyczepić zbiorniczki zawierające leki, które pod wpływem zmiany temperatury ciała mogą być uwalniane do organizmu. Ponadto, plaster może świecić, kiedy zbiorniczki z lekami są na wyczerpaniu.

Plaster przyszłości

Rys. 1 Tradycyjny plaster opatrunkowy

Plaster to gumowy materiał zbudowany głównie z wody oraz w mniejszej ilości z pewnych biopolimerów, silnie przylegający do powierzchni takich jak złoto, aluminium, krzem, tytan, szkło oraz ceramika. W artykule opublikowanym w czasopiśmie Advanced Materials [1], naukowcy zamieści wyniki uzyskane w trakcie wprowadzania różnych elektronicznych urządzeń wewnątrz hydrożelowego plastra. Wyposażony w elektronikę materiał może być umieszczony nie tylko na powierzchni skóry ale także wewnątrz ciała np. jako biokompatybilny czujnik glukozy lub sonda neuronowa.

Typowe czujniki glukozy implantowane wewnątrz ciała zwykle wywołują reakcję immunologiczną.  Podczas, gdy różne materiały hydrożelowe stosowane są jako płaszcz ochraniających tego typu sensory przed niepożądanymi reakcjami.

„Elektronika jest zwykle twarda i sucha, a ludzkie ciało miękkie i wilgotne. Te dwa układy mają drastycznie różne właściwości”, tłumaczy Xuanhe Zhao główny wynalazca hydrożelowego materiału. „Jeżeli chcemy umieścić elektronikę w bliskim kontakcie z ludzkim ciałem, do zastosowań takich jak monitorowanie stanu zdrowia lub kontrolowanego transportu leków, jest wysoce wskazane konstruowanie „miękkich” i „rozciągliwych” urządzeń elektronicznych, tak aby pasowały do ludzkiego ciała”.

1. Shaoting Lin, Hyunwoo Yuk, Teng Zhang, German Alberto Parada, Hyunwoo Koo, Cunjiang Yu and Xuanhe Zhao. Stretchable Hydrogel Electronics and Devices. Advanced Materials, December 2015 DOI:10.1002/adma.201504152

2.http://www.sciencedaily.com/releases/2015/12/151207113854.htm?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook

Opracowała: Ilona Sadok

Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*