Skład chemiczny pyłu spoza Układu Słonecznego

Heidelberg, zaprojektowany czujnik kurzu na sondzie kosmicznej Cassini, jest również znany jako analizator pyłu kosmicznego (CDA). Zidentyfikował kilka bardzo rzadkich i malutkich cząstek pyłu międzygwiezdnego spoza naszego Układu Słonecznego oraz podał ich skład chemiczny. Niespodziewanie okazało się, że różne cząstki pyłu są bardzo podobne pod względem składu i zawierają wszystkie elementy mieszanki kosmosu. W związku z tym eksperci podejrzewają, że pył jest stale niszczony, ulega zmianom oraz homogenizacji w kosmicznym „kotle czarownic”.

Porous_chondriteIDP

Rys. 1 Pył kosmiczny

„Pył międzygwiezdny jest jedną z mniej znanych struktur w kosmosie. Jego poszczególne cząstki osiągają wielkość około 200 nanometrów i są bardzo trudne do znalezienia”- wyjaśnia prof. dr Mario Trieloff, naukowiec z Uniwersytetu w Heidelbergu. Pył jest częścią międzygwiezdnej materii składającej się z różnych gazów, w tym helu, a także metali ciężkich, które mogą być produktem procesów kondensacji zachodzących na powierzchni gwiazd i planet. Ponadto, substancje te są surowcem będącym głównym budulcem Ziemi i innych planet skalistych. Sonda Cassini ma możliwość identyfikacji aż 36 wśród milionów planetarnych cząstek pyłu. Ponadto CDA jest w stanie je zanalizować przy pomocy spektrometrii mas.

Dr. Frank Postberg, pracownik Instytutu Nauk o Ziemi w Heidelberg, zauważa, że teraz pomiary wykonane metodą spektrometrii mas są „statystycznie istotne w badaniach ilościowych cząstek pyłu”. Skalibrowanie modeli w laboratorium w CDA stało się możliwe poprzez serię testów przeprowadzonych w Heidelbergu. Aby osiągnąć ten cel, pyły krzemianowe musiały zostać przyspieszone w warunkach laboratoryjnych do ponad 40 km na sekundę, czyli w przybliżeniu osiągały prędkość pyłu międzygwiezdnego.

Według Postberga „36 cząstek pochodzenia międzygwiazdowego, podobnych pod względem składu, zawiera mieszankę najważniejszych skałotwórczych pierwiastków takich jak: magnez, żelazo, krzem i wapń. Średniej wielkości cząstka pyłu kosmicznego ma masę mniejszą niż trylionowa część grama. Cała mieszanka zawiera wszystkie elementy, z wyjątkiem bardzo lotnych gazów. Takich cząstek nie można znaleźć w naszym Układzie Słonecznym.” Większość naukowców spodziewało się populacji pyłu o różnym składzie, wynikającym z procesów rozkładu gwiazd. Różnice te występują również w gwiezdnym pyle meteorytów, który jest bardzo charakterystyczny w swoim składzie izotopowym.

Według naukowców pył traci swój unikatowy skład, ponieważ został zhomogenizowany w kosmicznym „kotle czarownic” w ośrodku międzygwiezdnym. Film przedstawiający wzrost pyłu kosmicznego wokół Brązowego Karła znajdziecie tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=UJVJ7y8dt_g

1. https://www.sciencedaily.com/releases/2016/04/160414145345.htm

2. http://www.pulskosmosu.pl/2016/04/14/pyl-miedzygwiezdny-w-poblizu-saturna/

Opracowała: Klaudia Fila

Korekta: Ilona Sadok

Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*