Szybki test bezpieczeństwa mięsa

Kiedy nie wiemy czy możemy gotować mięso, które przez kilka dni znajdowało się w lodówce, wykonujemy test zapachu. Jest on jednak dobry dla osób gotujących w domu. Producenci żywności wymagają o wiele bardziej dokładnych analiz i wiarygodnych wyników. Naukowcom udało się opracować metodę z zastosowaniem nanorurek, które pozwalają na szybkie wykrycie zepsutego mięsa. Może to znacznie poprawić bezpieczeństwo wędlin, które trafiają na sklepowe półki.

Szybki test bezpieczeństwa mięsa 1

Dla producentów i odbiorców priorytetem jest dostawa świeżych mięs i owoców morza prosto od hodowców lub rybaków. Jednak ocena świeżości produktu wcale nie jest prosta, chociaż procedury pomiarowe są bardzo wrażliwe na procesy gnilne. Aparaty pomiarowe stosowane obecnie mają duże wymiary oraz wymagają długiego czasu do przeprowadzenia analizy uzyskanych danych. Nowsze metody, w których udało się przyspieszyć opracowanie uzyskanych wyników, znacznie ograniczyły wrażliwość na wykrycie zepsutego mięsa. Z tych powodów zespół badaczy pod wodzą Yanke Che postanowił opracować test dostarczający jednocześnie szybkich oraz precyzyjnych wyników.

Naukowcy postanowili w tym celu wykorzystać puste nanorurki o wysokiej fluorescencji. W założeniu poziom ich fluorescencji obniża się, kiedy reagują ze związkami wydzielanymi przez rozkładające się produkty mięsne. W celu sprawdzenia swojej metody naukowcy zapieczętowali po 1g mięsa wieprzowego, wołowego, drobiu, ryb i krewetek, które były przechowywane przez 4 dni. Następnie nanorurki były wystawione na działanie oparów wydostających się z rozszczelnionych próbek mięsa. Test był przeprowadzany przez około godzinę, co pozwoliło ocenić świeżość w czasie rzeczywistym. Ustalono, że spadek fluorescencji nanorurek już o 10% oznacza próbkę zepsutą, nie nadającą się do sprzedaży.

  1. Yanyong Hu, Xiaojie Ma, Yibin Zhang, Yanke Che, Jincai Zhao.Detection of Amines with Fluorescent Nanotubes: Applications in the Assessment of Meat Spoilage. ACS Sensors, 2015; DOI: 1021/acssensors.5b00040
  2. http://www.sciencedaily.com/releases/2015/11/151118131728.htm

Opracował: Karol Madejczyk

Korekta: Łukasz Kurach

Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*