Synteza poli(o-arylenów)

Chemicy w Japonii opracowali pierwszy bezpośredni proces syntezy poli(o-arylenów), zawierający nowe różnorodności strukturalne klasy związków fenylenu z polimerami[1]. Odkrycie arynów, które są sześcioczłonowymi pierścieniami zawierającymi wiązania węgiel-węgiel przypisywane jest na rok 1902. Poliaryleny, w których pierścienie aromatyczne są połączone poprzez para- lub meta- pierścienie są znane, ale orto– sprzężone wersje były do tej pory nieuchwytne. Oczekuje się, że właściwości wynikające z połączenia orto otworzą nowe możliwości tworzenia materiałów nanowęglowych dla katalizy chiralnej cienkich warstw i bloków dla supramolekularnych materiałów do urządzeń elektronicznych i czujników chemicznych.

laboratory-1149152_1920

Czytaj dalej

Nowe metody i horyzonty syntez

Chemicy z The Scripps Research Institute (TSRI) opracowali sposób łączenia złożonych cząsteczek organicznych, które są wyjątkowo wytrzymałe i mogą być stosowane w środkach farmaceutycznych, farbach, tworzywach sztucznych i innych materiałach wcześniej nieosiągalnych dla chemików. Dzięki nowej technice naukowcy mogą połączyć dwa związki znane pod nazwą olefin, aby stworzyć nową więź pomiędzy węglowymi szkieletami. Metody sprzęgania C – C są kluczowe dla chemii, ale do tej pory były ograniczone: często wyjściowe związki zawierają małe aktywne rejony (grupy funkcyjne) przytwierdzone do głównej konstrukcji, której ulegają zniszczeniu podczas syntezy. Często też metody te nie działają w obecności heteroatomów – takich jak azot, tlen czy jod.

Nowe metody i horyzonty syntez

Czytaj dalej