Toalety publiczne – bezpieczniejsze niż sądzimy

Każda toaleta jest opanowana przez różnorodne kultury bakteryjne. Mimo przeprowadzanych dezynfekcji, w pomieszczeniach można odnaleźć bakterie zasiedlające ludzki przewód pokarmowy, pochwę oraz skórę. Mimo tego, z przeprowadzonych niedawno badań wynika, że poziom szkodliwości publicznej toalety jest porównywalny do ubikacji w naszych domach.

Toalety - bezpieczniejsze niż sądzimy

Rys.2 Promieniowiec promienicy (Actinomyces israeli)

W toaletach damskich naukowcy zidentyfikowali głównie bakterie Lactobacillus i Anaerococcus, tworzące mikroflorę pochwy. Natomiast w męskich toaletach udało się rozróżnić bakterie Roseburia oraz Blautia, wchodzące w skład mikroflory jelitowej.

Wysterylizowane toalety w pierwszej kolejności są opanowywane przez bakterie zasiedlające pierwotnie wnętrze ludzkiego organizmu. Głównie wymienia się tutaj mikroorganizmy jelitowe oraz układu moczowo-płciowego. W późniejszym czasie toalety są doskonałym miejscem rozwoju dla bakterii skóry oraz im podobnym zewnętrznym drobnoustrojom. Wykazują one tutaj wyższą stabilność. Tworzą swego rodzaju środowisko, które możemy porównać do ściśle przemyślanej konstrukcji jakiegoś budynku, np. domu.

Grupa badaczy scharakteryzowała dokładnie szczepy bakteryjne zamieszkujące nasze toalety. W swoim opracowaniu zawarli informacje dotyczące struktur, funkcji oraz różnorodności drobnoustrojów obecnych na podłogach, sedesach czy dozownikach mydła po wcześniejszych zabiegach odkażających. Swoje badania opublikowali w czasopiśmie Applied and Environmental Microbiology.

Naukowcy analizowali te powierzchnie, zbierając dane z okresu ośmiu tygodni. Załozyli, że najszybciej rozprzestrzeniać się będą bakterie jelitowe. Dzieje się tak na wskutek spłukiwania wody w muszlach klozetowych. Giną one jednak bardzo szybko, ponieważ są wrażliwe na niską temperaturę, wysokie stężenie tlenu oraz brak wody.

„W związku z tym spodziewaliśmy się, że to właśnie drobnoustroje skóry i nabłonków będą tworzyły najliczniejszą grupę bakterii zasiedlających toalety. Udało się to nam potwierdzić dzięki naszym badaniom,” powiedział Jack A. Gilbert. Jest on głównym koordynatorem badań, pracującym na Uniwersytecie Stanowym w San Diego.

Zebrane próbki z podłóg wyraźnie wykazały spadek liczebności bakterii Firmicutes i Bacteroides już po pięciu godzinach od wstępnej dezynfekcji. Do tych rodzajów należą głównie szczepy bakteryjne występujące fizjologicznie w przewodzie pokarmowym. Z drugiej strony udało się zlokalizować duże kolonie Proteobakterii, sinic oraz promieniowców. Ich liczebność spadła w przeciągu doby. Mogą one pochodzić z roślinnej biomasy wykorzystywanej w diecie oraz z materiału roślinnego przeniesionego z zewnątrz.

Ostatecznie udało się wykazać, iż szczepy zasiedlające skórę oraz powiązane ze środowiskiem zewnętrznym stanowią 68 – 98 % zlokalizowanych bakterii. Kałowe bakterie stanowiły odsetek rzędu 0 – 15 %. Stwierdzono również, że gatunki pochodzenia zewnętrznego były lokalizowane częściej w toaletach przed sterylizacją, jak również po upływie dłuższego okresu od ostatniej dezynfekcji. Dzięki temu wiemy, że ludzkie bakterie muszą być rozproszone po całym pomieszczeniu, aby móc utrzymać swoje terytorium.

Badanie wykazało, że toalety są mniej szkodliwe niż się nam dotąd wydawało. Poziom szkodliwości publicznej toalety jest porównywalny do ubikacji w naszych domach. Stopień zagrożenia w tym przypadku ocenia się na podstawie występujących szczepów patogennych. Badaczom udało się zlokalizować kasety genowe zawierające oporność na metycylinę. Może to świadczyć o występowaniu gronkowca złocistego wykazującego właśnie taką oporność (szczep MRSA). Naukowcy jednak zaznaczają, że jest to niezwykle rzadko występujące zjawisko.

Badacze podkreślają, że nasze toalety nie muszą być niebezpieczne. Należy jednak wziąć pod uwagę wiele różnorodnych czynników przy klasyfikowaniu ich jako zdrowe dla człowieka.

Badanie to pomoże w lepszym opracowaniu technologii wykorzystywanych w toaletach oraz przyczyni się do obniżenia liczebności patogenów w naszych toaletach.

  1. M. Gibbons, T. Schwartz, J. Fouquier, M. Mitchell, N. Sangwan, J. A. Gilbert, S. T. Kelley. Ecological succession and viability of human-associated microbiota on restroom surfaces. Applied and Environmental Microbiology, 2014; DOI: 10.1128/AEM.03117-14
  2. http://www.sciencedaily.com/releases/2014/12/141201125331.htm

Opracował: Karol Madejczyk

Korekta: Anna Marczewska

Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*